آمادهسازی دیواره رحم برای استقبال از جنین صرفا یک تغییر ساده نیست؛ بلکه یک همکاری دقیق و هوشمندانه بین هورمونها و سیستم ایمنی بدن مادر است تا محیطی امن و مغذی برای رشد جنین فراهم شود.
این فرآیند چطور کار میکند؟
- ایجاد یک پل ارتباطی: بدن با استفاده از هورمونها و فاکتورهای رشد، یک «زمان طلایی» کوتاه ایجاد میکند تا جنین بتواند بهراحتی به دیواره رحم بچسبد.
- فداکاری سیستم ایمنی: سیستم ایمنی مادر یاد میگیرد که جنین را به عنوان یک «مهمان» نه یک جسم خارجی مهاجم بپذیرد. سلولهایی در رحم ماموریت پیدا میکنند تا از جنین محافظت کرده و اجازه ندهند بدن علیه آن واکنشی نشان دهد.
- تأمین منبع غذایی: رحم نه تنها محافظت، بلکه تغذیه جنین را نیز عهده دار می.شود
چرا این موضوع مهم است؟
تحقیقات نشان میدهند که اگر آمادهسازی رحم بهدرستی انجام نشود (یعنی رحم نتواند خودش را با شرایط جنین تطبیق دهد)، ممکن است بدن مادر، جنین را پس بزند که منجر به سقط جنین میشود. در واقع، سلامت رحم و توانایی آن در مدیریت سلولهای ایمنی، کلید اصلی یک آبستنی موفق و پایدار است. درک بهتر این فرآیند سبب میشود تا افقهای جدیدی در درمان ناباروری و جلوگیری از سقط جنین ایجاد شود.
چگونه میتوان از سقط جنین با منشأ ایمنی جلوگیری کرد؟
محققان این شرکت برای درک بهتر علت سقط جنین، مطالعهای طراحی کردند که در آن از موشهای آزمایشگاهی مستعد سقط بهره گرفتند. آنها متوجه شدند که مشکل اصلی در این موشها، آماده نشدن دیواره رحم برای پذیرش جنین است. در این مطالعه سلولهای بافت همبند رحم از موشهای معمولی جدا شد و در آزمایشگاه کشت داده شد و سپس به رحم موشهای مستعد سقط تزریق شد، و اما نتایج شگفتانگیز بود:
- تغییرات مثبت پروتئینی: درمان سلولی با بافت همبند با القای آزادسازی فاکتورهای ایمنی، سبب بازسازی دیواره رحم و کنترل التهاب گردید. این امر محیط رحم را برای جنین کاملا امن و پذیرنده کرد.
- کاهش چشمگیر سقط جنین: تزریق سلولهای بافت همبند سبب کاهش چشمگیر سقط جنین گردید و نرخ آبستنی را به حالت طبیعی برگرداند، بدون اینکه تعداد جنینها و یا وزن تولد آنها تغییر کند.
- تقویت سیستم ایمنی موضعی: این مداخله سبب تضعیف کلی سیستم ایمنی مادر نشد، بلکه فقط در همان محیط رحم، تعداد لنفوسیتهای T تنظیم کننده را افزایش داد تا مادر، جنین را به عنوان یک مهاجم نبیند و آن را پس نزند.
نتیجه مهم: جنین برای بقا، نه به یک محیط بیدفاع، بلکه به یک بستر آماده نیاز دارد. محققان این شرکت دریافتند که با تزریق سلولهای بافت همبند به داخل رحم، میتوان محیط ایمنی رحم را مجدد برنامهریزی کرد. سلولهای بافت همبند با تنظیم سلولهای ایمنی و مدیریت التهاب، از سقط جنین جلوگیری میکنند. این یعنی دیواره رحم دیگر فقط یک بستر ساده نیست، بلکه بازیگر اصلی در تنظیم ایمنی دخیل در آبستنی است. این دستاورد، افقی نو در مسیر درک عمیقتر سازوکارهای بروز سقطهای مکرر و ارائه راهکارهای درمانی مؤثرتر فراهم میسازد.
دیدگاهتان را بنویسید